Wednesday, October 9, 2013

တစ္ေန႔ မွာ ၅ မိနစ္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ သမထ၊ ၀ိပသနာ မလုပ္ခ်င္ၾကဘူးလား?



ဒီေန႔ နံနက္ေစာေစာ ဘုရားရွိခုိးရင္း ဂုဏ္ေတာ္ကို စိတ္နဲ႔ ပြားရင္း 
စိတ္လည္းေတာ္ေတာ္ၾကည္လင္လာပါတယ္။

အရဟံ ကိေလသာ ကင္းစင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားဆိုတဲ႔ တစ္လံုးထဲနဲ႔ တင္ စိတ္ထဲ က ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ေတြပါးလာျပီး တခဏ ကြာက်ျပီး ဘုရား ဓာတ္ကို ကူးယူပါတယ္။

အာနာပါန ခဏေလာက္ ရွဳပြားတယ္ဆိုရင္ဘဲ စိတ္ရဲ ႔ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ ခံစားရမွာပါ။

၀ိပသနာကိုပါ အနည္းငယ္ရွဳမွတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္..ေလာကဓံကိုပါ ခံနုိင္ရည္ရွိမယ္ စိတ္အေျခခံကို တစတစ ေမြးျမဴျပီး သားျဖစ္လာမွာပါ။



စဥ္းစားမိပါတယ္။

တိရစာၦန္မ်ား ငါ ျဖစ္ေနခဲ႔ ရင္ ငါ ဒီတရားေတြ မွတ္ခ်င္လိုက္တာ ဆိုရင္လည္း ဘယ္လို မ်ား မွတ္လို႔ ျဖစ္ပါ႔မလဲ?

ငါသာ ျပိတၱာျဖစ္ေနခဲ႔ ရင္ သမထ ပြားခ်င္တယ္။ ၀ိပသနာ ခဏေလာက္ပြားခ်င္တယ္ဆိုရင္..
..

ငါသာ ခုေန နတ္ျဖစ္ခဲ႔ ရင္ေပ်ာ္ေန၊ပါးေန တာနဲ႔ ဘယ္ေနရာမွာ သြားမွတ္ရ ပါ႔မလဲ။ ကုသိုလ္ေတြကို သတိေတာင္ရပါ႔မလား.....

ငါသာ ငရဲက်ေနတယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ကုသိုလ္ဆိုတာ ေတြးခ်ိန္ေတာင္ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။

ခုလူျဖစ္ေနတုန္းနဲ႔ အခါအခြင္႔သင္႔တုန္း၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ရုန္းကန္ရမွဳ အေျခအေန မမ်ားတုန္းမွာ ၂၄ နာရီထဲက ၅ မိနစ္ေလာက္ကစျပီး အျခားလူေတြလည္း သမထ ေသာ္လညး္ေကာင္း၊၀ိပသနာေသာ္လည္းေကာင္း ပြားမ်ားၾကရင္ ၊ ဒီလိုေလးစဥ္းစားမိရင္ ေကာင္းမွာဘဲ ဟူေသာ္အေတြးေလးမ်ားနဲ႔ မ်ွေ၀ ႏိုးေဆာ္လိုက္ပါရေစ။

ကိုယ္႔ရဲ႔ ဘ၀နဲ႔ ကိုယ္႔အက်ိဳးေပးေတြကို အလဟသ မျဖဳန္းတီးမိပါေစနဲ႔လို႔ သတိေပးရင္း.......

ပန္းခ်ီ - credit to Zaw Zaw Aung

ေမတၱာျဖင္႔

မနန္းမြန္း( အႏွိဳင္းမဲ႔စာတိုေပစမ်ား)

No comments:

Post a Comment